تئوری ِ هیچ

در ابتدا هیچی نبود، نه دنیایی، نه روحی، نه فضایی و نه حتی خدایی. هیچ به مفهوم مطلق.
هیچ به دو نیم شد: بخش مثبت و بخش منفی. ایندو بخش کاملاً متضاد یکدیگر بودند؛ بطوریکه با قرار گرفتن در کنار هم، یکدیگر را کاملاً خنثی می‌کردند و دوباره هیچ می‌شدند.
هر چیزی از هیچ میتوانست بوجود بیاید. ولی با خلق هر چیزی، متضادش هم بوجود می‌آمد تا رویهم رفته همچنان هیچ بمانند.
هیچ تبدیل شد به همه چیز، ولی در عین حال هنگامیکه همه چیز باهم بودند دوباره می‌شدند هیچ چیز (چون همدیگر را کاملاً خنثی می‌کردند).
یکی از چیزهایی که از هیچ بوجود آمد همین دنیا بود. در واقع دنیا و همه‌ی ما بخشی از همان هیچیم که بودیم...