عبادت قلبی
یک مثال ساده: شما در اینترنت یک حساب (account) باز میکنید و بوسیلهی شناسهی کاربری (ID) خود، با دیگر شناسهها ارتباط بر قرار میکنید. شما میتوانید با آنها از طریق ایمیل مکاتبه کنید، عکسهای دیجیتالی و دیگر فایلهای خود را در اختیار همدیگر قرار دهید، و یا حتی با همدیگر به اتاقهای گفتگو بروید (چت روم) و مستقیم با هم ارتباط بر قرار کنید. این شناسه همچنین به شما امکان دسترسی به برخی بازیهای کامپیوتری و یا فیلم را نیز میدهد.
تمام این امکانات تنها از طریق یک موسسهی بزرگ اینترنتی به شما داده شده است. پس میتوان گفت که خالق و آفرینندهی شما در این محیط اینترنتی (که همان شناسهی شما میباشد) این موسسه میباشد. همچنین این موسسه علاوه بر خلقت شناسهی شما، شما را از نعمتهای خودش (همان امکانات اینترنتی همچون ایمیل و غیره) بهرهمند میسازد. به عبارتی ساده تر این موسسه خالق، مدیر و هدایت کنندهی این محیط اینترنتی به همراه شناسهی کاربرانش میباشد. البته این واضح هست که هر شناسهی کاربری دارای یک شخصیت و ارادهی مستقل میباشد که توسط این موسسه بوجود نیامده است، ولی نفس وجود و زندگی در محیط اینترنتی را این موسسه اهدا کرده است.
حال پرسش این است که چون این موسسهی اینترنتی خالق شناسهی شماست و نعمتهای اینترنتی را به شما ارزانی کرده، آیا شما در این محیط اینترنتی مستلزم به پرستش، کرنش و عبادت این موسسه هستید؟ آیا تنها نفس خلقت و اهدای یکسری نعمت، شخصی را ملزم به عبادت و پذیرش بی چون و چرای اوامر اهدا کننده میکند؟ ممکن است این نکته مطرح شود که در صورت عدم عبادت این موسسهی اینترنتی، شناسهی شما توسط همین موسسه از بین خواهد رفت (در محیط اینترنتی نابود میشوید). ولی آیا چنین تهدیدی موجب عبادت قلبی شما خواهد شد و یا عبادتی از روی تنفر را منجر میشود؟
همین موضوع را میتوان بسط داد تا به دنیای خودمان برسیم. آیا در صورت پذیرش وجود خالق دنیا (خدا)، ما ملزم به عبادت وی هستیم؟ اگر آری چرا؟ اگر این عبادت از روی ترس است، آیا این عبادت قلبی خواهد بود؟
7 پیغام / بحث:
اصلا مثال خوبی نیست، شرمنده! گوگل لطف نمی کنه، داره عوضش با اینکار پول جارو می کنه.
در ضمن شکر کردن خداوند از سر ادب و محبت هست و بحثش با این موضوعی که مطرح کردی فرق می کنه.
- این مثال تنها برای روشن شدن مطلب بود و مسلما در سطح پایینتری از موضوع خدا و دنیا قرار دارد، ولی همچنان قابل بسط میباشد.
- شاید گوگل لطف نکند و هدف جانبی داشته باشد، ولی هدف خدا (در صورت وجود) هم بر ما خیلی روشن نیست.
- ادب و محبت را با تهدید طلب کردن (مانند عذاب الهی در صورت عبادت نکردن و غیره)، به نوعی متضاد بنظر میاید.
عبادت و شكر خدا براي اداي ادب نيست، خدا نخواسته با اين كار ادب رو به ما ياد بده!
چرا كه اگر اينطور باشه اكثر نمازهاي ما چيزي جز بي ادبي و توهين به خداوند نيست، چون در هنگام نماز به هر چيز فكر ميكنيم جز خداوند. كه البته نماز بحث خودش رو داره.
اما به طور كل در مورد عبادت، اگر فيلم راز "secret" رو ديده باشيد متوجه خواهيد شد كه فايده شكر نعمتهاي خدا، از لحاظ علمي ثابت شده است و "شكر نعمت نعمتت افزون كند، كفر نعمت از كفت بيرون كند" واقعاً مسئلهاي هست كه خدا همراه آفرينش دنيا به عنوان قانون ايجاد كرده.
اگر فيلم راز رو نديدين حتماً ببينين، اين موضوع تا حدي به پذيرش ذهني كه تو پست بعدي نوشته شده مرتبط هست.
كه البته اين باز هم به خوندن نماز منجر نميشه و بحثش از نماز جداست.
ضمنن اين تصور از ديد من كاملاً اشتباست كه عدم شكر نعمتهاي خدا باعث عقوبت الهي ميشه.
بازم پيشنهاد ميكنم كه فيلم راز رو ببينين، انسان نياز داره كه مثبت فكر كنه و كفر نعمت و يا هر فكر يا رفتار منفي ديگه اي به ضرر خودش تموم ميشه.
و خدا كسيو عذاب نميكنه، ياداوري ميكنم اين مصرع رو كه در جهان آخرت:
"هر كس ز آتش خود ميسوخت"
كه اين آتش بازم ميتونه فقط يه تمثيل باشه.
تو پست قبل ضمنن: ضمناً D:
تو نظر قبل، پست=نظر ;)
حرف خوبی زدی احسان . هانیه من راز رو دیدم واقعا کار کرد ...
و یه چیز دیگه گوگل هم داره به همه لطف میکنه و از راه این لطفش داره پول هم در میاره . من همین سایت رو توی گوگل پیدا کردم . این لطف نیست ؟
ارسال يک نظر