سیستم حکومتی با آرای نابرابر
چندی پیش با شخصی در مورد بهترین نوع حکومت و اینکه متخصصان چگونه در تعیین حاکمیت دست داشته باشند بحث میکردیم. موضوع این هست که همیشه حق با اکثریت نیست. اکثریت گاه تصمیمی میگیرد که بعدا ممکن است خودش هم از آن تصمیم ضرر کند. البته دلیلش هم این هست که اکثریت لزوماً به همه چیز آگاه نیست تا بهترین تصمیم را بگیرد. یک راه حل (شاید قدیمی) برای این مشکل اینست که گروهی متخصص به عنوان ناظر بر انتخابات باشد تا گزینه های انتخابی را از انتخابهای اشتباه پاک کند. بنابراین اکثریت تنها از میان گزینه های مورد تایید این گروه متخصص، آنچه که بیشتر می پسندد انتخاب کند. تجربه نشان داده داشتن این گروه ناظر خود ممکن هست به دیکتاتوری ختم شود و حتی چگونگی انتخاب این گروه ناظر هم مشکلزا خواهد بود.
راه حل پیشنهادی:
مجلسی از متخصصان مورد نیاز برای ادارهی کشور داشته باشیم. در این مجلس در هر زمینهی تخصصی مورد نیاز مثلا 5 تا 10 نفر عضو باشند. هیات دولت نیز قرار است از میان همین مجلس انتخاب شود. انتخاب این افراد متخصص نیز بوسیله رای گیری از مردم انجام میشود، ولی نه رای گیری متداول امروزی. در این رای گیری هر کس لزوماً تنها یک حق رای ندارد.
هر چند سال یکبار آزمونی در تخصصهای گوناگون گرفته میشود که شرکت در این آزمون اختیاری است. کسانی که در این آزمون شرکت نکنند و یا نمرهی پایین تر از حد نصاب بیاورند رایشان تنها یک واحد حساب میشود. کسانی هم که در آزمون شرکت کنند با توجه به نمرهی بدست آمده در تخصصهای گوناگون، اعتبار رایشان ممکن است بیشتر از یک واحد شود. برای نمونه اگر کسی در این آزمونها در زمینهی کشاورزی نمرهی بالایی بگیرد، رای وی برای انتخاب اعضای گروه کشاورزی مجلس 100 واحد (با توجه به نمرهی بدست آورده) حساب میشود. همچنین شرکت نامزدهای انتخاباتی در این آزمون اجباری است و هر نامزد باید در آزمون مربوط به هر گروه تخصصیی که نامزد میشود، نمرهای بالاتر از یک حد تعیین شده کسب کند.
در واقع کسی که برای نمونه به عنوان عضو گروه کشاورزی مجلس انتخاب میشود هم خودش در آزمون مربوط به کشاورزی نمرهی بالایی آورده و هم توسط مردمی انتخاب شده که متخصصان کشاورزیش رایشان بیش از یک واحد ارزش داشته.
چنین سیستم حکومتی میتواند باعث انتخاب افراد متخصص به روشی مردمی شود و احتمال کارآمدی اداره ی کشور را بالا ببرد. البته این یک ایدهی کلی از چنین ساختار حکومتی است که جزییاتش جای بحث بیشتر دارد.
2 پیغام / بحث:
روش پیشنهادی شما با روش قدیمی فرق زیادی ندارد!
در روش شما هم باز یک گروهی بر انتخابات نظارت می کنند یعنی همان کسانی که آزمون را طراحی می کنند و باز برای نامزد شدن افراد شروطی را می گذارند که همان آزمون است.
این افراد برگذارکننده آزمون همان گروه متخصص یا شورای نگهبان خودمان است که فیلتر خود را از طریق آزمون اعمال می کند.
مسلما این روش هم احتمالا کاستیهایی دارد و همچنین جزییات خود سیستم جای بحث جداگانه دارد.
علاوه بر وزندار بودن آرا، باید به این نکته توجه کرد که آزمون در زمینه ی تخصصی خواهد بود. بنابراین عقاید و دیدگاههای نامزد انتخاباتی مورد ارزیابی قرار نمیگیرند، بلکه تخصص وی ارزیابی میشوند. سوالات آزمون برای نمونه میتواند توسط استادان دانشگاهی همان تخصص طراحی شود. چیزی شبیه نحوه ی طرح سوالات کنکور، با این تفاوت که نوع این پرسشها با نوع پرسشهای درسی فرق دارد و بیشتر تجربیات تخصصی فرد را ارزیابی کند.
البته روش دیگر این هست که نامزدها اصلا نیازی به کسب حد نصابی برای نامزد شدن نداشته باشند تا کسی فیلتر نشود. تنها رای دهندها بتوانند با شرکت در این آزمون اعتبار آرایشان را افزایش بدهند. بنابراین میتوان امید داشت که رای دهندگانی که رای متخصصان در آن اعتبار بیشتری دارد، شخص متخصصی را برای نمایندگی بر میگزینند.
-
ارسال يک نظر